Archive for April 27, 2008

మీరు కోరిన పాట-చందన్ స బదన్!

ఆ కాలం లో యువతి అందాలు అందించే వ్యాపార వినోదాత్మకమయిన వస్తువు కాదు.ఆ కాలం లో యువకుల దృష్టిలో యువతి ‘మస్త్ మస్త్ చీజ్’ కాదు.ఆ కాలం లో యువకులను ఆకర్షించాలంటే యువతులకు అందాలు ఆరబోసి,వొళ్ళంతా చూపిస్తూ,వెర్రి మొర్రి గెంతులు గెంతుతూ, రెచ్చగొట్టే పిచ్చి పాటలు పాడుతూ,లైంగికానుభవం కోసం పురుషుడికన్నా తీవ్రంగా తపించిపోతున్నట్టు నిరూపించుకోవాల్సిన అవసరం  వుండేది కాదు.
ఆ కాలంలో యువకుల దృష్టిలో యువతులు అపురూపమయిన భగవంతుడి కళా నైపుణ్యానికి ప్రతీకలు.యువతులంటే చులకన భావం అస్సలే లేదు.వారి ఆలోచనలలో లైంగికత అంతస్సూత్రంగా వున్నా,అది ప్రాకృతికమే తప్ప దాన్లో వెకిలితనము,నైచ్యము అయినదేదీ వుండేది కాదు.యువతులు యువకులు ఒకరినొకరు పరస్పరం గౌరవించుకుంటూ,అభిమానించుకుంటూ,ఒక సున్నితము,అద్భుతమూ,అద్వితీయమయిన సంబంధం తమ నడుమ ఏర్పరచుకోవాలని తపించేవారు.ఒకరి సాంగత్యంలో మరొకరు తమని తాము మరిచి,తమలోని దైవత్వ భావనను అర్ధం చేసుకోవాలని తహ తహ లాడేవారు.ఆ కాలంలో స్త్రీ పురుష సంబంధం లోని లైంగికత పరమాత్మాన్వేషణలో తోడ్పడే  అంశమే తప్ప అదే సంబంధ పరమార్ధం కాదు.ఈ భావనకు అద్దం పడుతుంది సరస్వతీచంద్ర సినిమా లోని సుందరమూ,సుకుమారమూ పరమ రమణీయమూ అయిన పాట చందన్ స బదన్.
ఈ పాట రాసింది ఇందీవర్.ఈయన తొలి రోజులలో అత్యద్భుతమయిన పాటలు రచించాడు.సరళమయిన హిందీ భాషనే వాడేవాడు. ఎంత సరళమంటే,పాటలు వింటూంటే నిర్మలమయిన నీటి ప్రవాహం గల గల పారుతున్న భావన కలుగుతుంది.స్వచ్చమయిన ప్రకృతి సౌందర్యం కనుల ఎదుట కదలాడుతుంది.రంగో చందోమె సమాయేగీ కిస్ తరహ్సె ఇత్నీ సుందర్ త(ఈ సౌందర్యం రంగులలో చ్చందస్సులో ఎలా ఇముడుతుంది? అంటే రంగులూ కవిత్వమూ కూడా వ్యక్త పరచలేని సౌందర్యమన్నమాట),ప్రియ ప్రాణేశ్వరీ,హృదయేశ్వరీ,యది ఆప్ హమే ఆదేశ్ కరేతో ప్రేం క హం శ్రీ గణేశ్ కరే వంటి పాటలూ ఈయన కలం నుంచి జాలువారినవే.తరువాత బప్పీ లహరీ తరగల్లో పడి తాకి తాకి,తోహ్ఫా లాయా వంటి పాటలు రాశాడు.సరస్వతీ చంద్ర లో మనకు ఇందీవర్ హృదయం,సృజనాత్మక ఆవేశం కనిపిస్తుంది. 
సంగీత దర్శకులు కళ్యాణ్జీ ఆనంద్జీ సంగీతం లోని ఉత్తమత్వానికి ఈ సినిమా పాటలు తిరిగులేని నిదర్శనాలు.
పాత కాలంలో నాయకుడి దృష్టి నాయిక వదనాన్ని వీడేది కాదు.తుంకొ దేఖతొ నజ్రే యె కహ్నే లగీ,హుంకొ చెహ్రేసె హట్నా గవారా నహీ అనేవాడు హీరొ.నాయిక లో నాయకుడు సృష్టిలోని సంపూర్ణ సౌందర్యాన్ని చూడగలిగేవాడు.ఆమెను ప్రకృతికి ప్రతీకలా భావించేవాడు.
చందన్ స బదన్ చంచల్ చిత్వాన్,ధీరే సె తెరా యే ముస్కానా…….
భావం సులభంగా  అర్ధమవుతుంది.ఇక్కడ గమనించవలసిందేమిటంటే నాయకుడు ఆమె చిరునవ్వును ప్రస్తావిస్తున్నాడు. నిజంగా ఆ కాలంలో యువతుల చిరునవ్వు,కడగంటి చూపులు చాలు యువకుల మనసూలలో మనోహరమయిన భావనల తూఫానులు కలిగించటానికి.అందుకే ముఝె దోష్ న దేనా జగ్వాలో హోజావు అగర్ మై దీవానా అంటున్నాడు. అంటే,చందనము వంటి ఆమె శరీరం,ఆందమయిన ఆమే వ్యక్తిత్వమూ,అన్నిటినే మించి ఆమె చిరునవ్వు లను చూసి తాను మైమరచి పోతే దోశం తనది కాదంటున్నాడు నాయకుడు.తెలుపు నలుపుల్లో మధుబాల,నర్గిస్,నూతన్,సాధన వంటి వారి మందహాసాలే యువకుల మదిలో మనోహరమయిన భావనల వెన్నెల తుఫానులను రేపేవి.అందుకే,ఆ కాలంలో యువతులు చిరునవ్వుతో ప్రపంచాన్ని జయించారు.
విల్లు వంటి కనుబొమ్మలు,నల్లటి కాటుక నిండిన కళ్ళు,నుదుటి పయిన సూర్యుడిలాంటి ఎర్రటి బొట్టు,పేదవులపయిన కణకణ లాడే నిప్పుకణికలు…….
ఇక్కడ యువతి ప్రకృతి అయిపోయింది.ఆమె నుదుటి బొట్టు సూర్యుడట!ఇంక ఇల్లంటి భావన కలింగించిన యువతి పట్ల వెకిలి భావనలు కలగనే కలగవు.అటువంటి భావనలు కలిగేవారు ఇల్లాంటి ఉదాత్త భావనలు చేయలేరు. ఇంతటి అత్యుత్తమ సౌందర్యం కల యువతి నీడ తనపయిన పడిన ఈ భావుకుడి నీరస జీవితం రసబంధురమయిపోతుంది.అందుకే,సాయాభిజొతేరా పడ్జాయే ఆబాద్ హొ దిల్కా వీరానా అంటున్నాడు.ఆమె నీడ తోనే అతని హృదయంలోని శూన్యం వసంతమయిపోతుందట.
తన్ భీ  సుందర్,మన్ భీ సుందర్,తూ సుందర్ తా కీ మూరత్ హో,
సరళ మయిన భావం.కానీ మనసుకు ఆనదమూ,ఆహ్లాదమూ కలిగిస్తుంది.ఒక పవిత్ర భావనను ఎదలో జాగృతం చేస్తుంది.అటువంటి అపురూప సౌందర్యాన్ని దర్శించాలన్న తపనను ఎదలో కలిగిస్తుంది.నిజంగా అలాంటి సున్నితమూ,అపురూపమూ అయిన భావనలతో యువతిని అర్చించాలనిపిస్తుంది.కళల పరమార్ధం ఇదే.వ్యక్తిలోని సున్నిత భావనలను జాగృతం చేసి,తనలోని దైవత్వాన్ని క్షణం సేపయినా చూడగలిగేట్టు చేయటమే.
ఆమె అవసరం తనకు చాలా వుందంటున్నాడు.ఇంతకు ముందే తాను  ఆమె కోసం ఎంతో బాధపడ్డాడు.ఇక తనని బాధ పెట్టద్దంటున్నాడు.
ఇంతా భావస్ఫోరకంగా,సున్నితంగా,ఆర్తితో పాడుతున్న నాయకుడికి అంతే దీటుగా సమాధానం ఇస్తుంది నాయిక.
యె విశాల్ నయన్ జైసె నీల్ గగన్ పంచీ కి తర్హా ఖోజావూమై.
అతని కళ్ళు నీలి గగనం లా వున్నాయట.పక్షిలా ఆ గగనంలో తాను మైమరచి పోతానంటోంది.
సర్హానజొహో తెరె బాహోంకా అంగారోపర్ సోజావూమై
అతడి బాహువులు దిండులా తలక్రింద వుంటే,నిప్పుల్లో నయిన సుఖంగా నిద్రిస్తానంటోంది.అతనిపయిన ఆమెకు అంత నమ్మకం.అతని సాంగత్యంలో ఆమెకు అంత భద్రత.
సాధారణంగా పురుషులు స్త్రీ సంబంధంలో మానసికంగా అత్మ విశ్వాసాన్ని కోరతారు.తనని నమ్మి సంపూర్ణంగా అర్పించుకునే స్త్రీ కోసం తపిస్తారు.ఎటువంటి అహంకారాలు,హక్కుల గొడవలు లేకుండా స్వచ్చంగా తనను తనలాగే ఇష్టపడే స్నేహాన్ని కోరుకుంటారు.
తన పురుషుడి నుంచి స్త్రీ భద్రతను వంచిస్తుంది.అతని సాంగత్యంలో తనని తాను మరచిపోతుంది.అంటే విశ్వాసం,నమ్మకం,గౌరవాలు స్త్రీ పురుష సంబంధానికి ఇటుకలు సిమెంటూ అన్నమాట.లైంగికత వీటి తరువాత వస్తుంది.కానీ ఇప్పుడు లంగికతే ప్రాధాన్యం వహించటంతో అనేక సంబంధాలు తెగి పోతున్నాయి.బాంధవ్యాలలో సున్నితత్వం అదృష్యం అవుతోంది.నాయిక అతని చేతుల ఆసర వుంటే నిప్పుల్లో నయిన సుఖంగా నిద్రిస్తాననటం వెనుక ర్ధం ఇదే.
ఒక ప్రేమ గీతాన్ని ఇంత ఔచిత్యమూ,మానవ మనస్తత్వం పయిన అవగాహనలతో రచించేవారన్నమాట ఆ కాలం లో కవులు.అందుకే ఇప్పటికీ మనం ఆ పాటలు వింటూ మైమరచి పోతూంటాము.మనకు అసలు భావం బోధపడకున్నా,మన మనసులోని అసలు మనిషి మనసు ఈ పాటల్లోని అర్ధం గ్రహిస్తుంది.మనల్ని ఆనంద పరవశులను చేస్తుంది.
ఈ సినిమాలోనే మరో శృంగార దృశ్యంలో నాయిక నాయకులు వుత్తరాలు రాసుకుంటారు.
నీకు ఉత్తరంలో పూలు పంపాను,అవి పూలు కావు నాహృదయం అంటుంది నాయిక.అంతే కాడు,న హృదయానికి నీదయ్యే అర్హత వుందా?అని సున్నితంగా అడుగుతుంది.భావం గ్రహించగానే,మనసుకు ఎంతో సంతోశంగా,హాయిగా అనిపిస్తుంది.
ఈ కాలం వారికి ఈ పాటలలోని మాధుర్యం తెలియదు.అనుభవించే తీరిక లేదు.ఫాస్ట్ ఫుడ్ లాగే ఫాస్ట్ ప్రేమలయిపోయాయి. అందుకే,వారికి మనము కొత్త పాటలను ఎందుకు మెచ్చలేకపోతున్నామో అర్ధం కాదు.
మందార మకరంద మాధుర్యమున తేలు మధుపమ్ము వోవునే మదనములకు?
      

April 27, 2008 · Kasturi Murali Krishna · No Comments
Posted in: sinemaa vishleashaNaa.