Archive for December 27, 2008

బ్రహ్మబుధ్ హాలీవుడ్ సినిమా చూశాడు!

ఉట్టిగా వుండటం చేతగాక ఉట్టికొడదామని వెళ్తే ఊర కుక్కలు వెంటబడ్డాయట. వాటి నుంచి తప్పించుకోవాలన్ని పరుగెత్తితో పెద్ద మురికిగుంటలో పడ్డాడట. బ్రహ్మబుధ్ విషయంలో నా గతి అలాగయింది.

తెలుగు సినిమాలు చూసి, రక రకాల సందేహాలతో, ప్రశ్నలతో, సిద్ధాంతాలతో నన్ను చపుతున్నాడు. అది తప్పించుకోవాలని ఇవి అస్లు సినిమాలు కావు పోయి హాలీవుడ్ సినిమాలు చూడు. అద్భుతంగా వుంటాయి అని చెప్పా. వెంటనే బ్రహ్మబుధ్ హాలీవుడ్ సినిమా చూడాలని పరుగెత్తాడు. హమ్మయ్య అని నిట్టూర్చా. ఇవాళ్ళయినా ప్రశాంతంగా నిద్ర పోవచ్చని సంతోషించా. కళ్ళు అలా మూతలుపది, కలలకోసం ఎదురుచూపులు ఆరంభించేందుకు సిద్ధమవుతూంటే పెను తుఫానులా మెదడు తలుపులు తోసుకుని లోపలకు ప్రవేసించి, మెదడులో కుర్చీలో కూచుని తీక్షణంగా నా వైపే చూడసాగాడు.

నా నిద్ర మెలకువ వచ్చింది. ఉలిక్కిపది చూస్తే కన్నార్పకుండా కసి కసిగా చూస్తున్న బ్రహ్మబుధ్ కనిపించాదు. వీడికేమయిందిరా బాబూ అని మన్సులో భయమేసింది. ముఖం చూస్తే క్రూరంగా వుంది.

ధైర్యం చిక్కబట్టుకుని, ఏమయింది?, అనడిగా.

నామీద ఎందుకంత కోపం? అడిగాడు.

నేనేం చేశాను? అయోమయంగా అడిగా.

నీకు నామీద కోపంవుంటే చెప్పేయ్, మా గ్రహం వెళ్ళిపోతా. ఇంకా కోపం వుంటే నీ కథలు కోచెబెట్టి కట్టి చదివివినిపించు, అంటేకానీ ఇలా హాలీవుడ్ సినిమాలు చూడు, ఆ వూడ్ సినిమాలు చూడు అని నన్ను చంపకు. అన్నాడు.

ఎందుకని, ఏమయింది? మా వాళ్ళందరికీ హాలీవుద్ సినిమాలే ప్రామాణికాలు, మార్గదర్శకాలు. హాలీవుద్లో చిన్న పాత్రవేశాడని మేము ఐ ఎస్ జోహార్ అనే నటుదిగురించి ఇప్పతికీ గొప్పగా చెప్పుకుంటాము. ఓ ఇంగ్లీష్ సినిమాలో చిరిగిన గౌన్ వేసుకుందని మల్లికా షెరావత్ ను ఇప్పతికీ అంతర్జాతీయ స్టారంటాము. అమితాభ్ నుంచి, అల్లరి నరెష్ వరకూ హాలీవుడ్ నుంచి ఆఫర్ వస్తే జన్మ ధన్యమయినట్టు భావిస్తాము. మాకు సినిమాలు తీయటం నేర్పింది వాళ్ళే. మాకు ఆలోచించటం, బ్రతకటం, ప్రేమించటం, విడిపోవటం అన్నీ నేర్పుతున్నది వారే. అందుకే నిన్ను వాళ్ళ సినిమాలు చూడమన్నాను.అవి చూస్తే మీకు మా సినిమాలు, మేము ఇంకా బాగా అర్ధమవుతారని నీకా సలహా ఇచ్చాను, అన్నాను.

చాలా సేపు మౌనంగా వున్నాడు. చివరికి అన్నాదు. ఏదో నిన్నుచూస్తే మోసగాడిలా అనిపించటంలేదు కాబట్టి నీ మాటలు నమ్ముతున్నాను, అని జుట్టంతా చిందరవందర చేసుకుని ముఖం మీదకు లాక్కుని, వెంటృకల సందులోంచి నన్ను వంకర కళ్ళతో చూశాడు.

భయం వేసింది. వీడే హాలీవుడ్ సినిమా చూశాడో, పిచ్చయితే పట్టలేదుకదా, అనుకున్నా.

అంతలోనే వికటంగా నవ్వాడు. ఇద్దరు పనికిరాని వీరుల పిచ్చి సాహసాల పచ్చి మోసం సినిమా చూశాను, అన్నాడు.

ఏమిటాసినిమా? ఏమా కథ? అనడిగా.

ఆదేశంలో సైనికుల యుద్ధానికి పంపి పట్తుపడితే వాళ్ళేవరో మాకు తెలియదని వదిలేస్తారు. అందుకు కోపం వచ్చి ఒక వీరుడు కొందరు సైనికులను ఒప్పించి, ఒక ద్వీపంలో టూరిశ్తులను బంధిస్తాడు.తన కోరిక తీర్చకపోతే పచ్చటి చిన్న జెల్ల్య్ పళ్ళలాంటి విషపు వాయువును పట్టణంలోకి వదలి ప్రజలను చంపేస్తానంటాడు. వాడినుంచి బందీలను విడిపించి, విషపు వాయువులున్న ఆయుధాలను నిర్వీర్యం చేయటం సినిమా కథ, అని పక పకా, చక చకా, ఇకైక, విక విక నవ్వసాగాడు.

అందులో నవ్వేదేముందో నాకు అర్ధం కాలేదు. పైగా మనౌషులు నవ్వితే కారణం తెలియకున్నా మనకు నవ్వు వస్తుంది. కానీ బ్రహ్మబుధ్ నవ్వుతూంటే, ఏడుపు వస్తోంది. వాది నవ్వుకు, నా మెదదు లోప్ల సున్నిత మయిన భాగాలు దెబ్బ తింటాయనిపిస్తోంది. వీడిని నవ్వించటం కన్నా ఏడిపించటమే మేలనిపించింది.

నువ్వు చూసిన సినిమా పేరు రాక్. సూపర్ హిట్ సినిమా. అద్భుతమయిన యుద్ధాలూ, కార్ చేసింగులూ, రాకెట్లు అని ఇంకా ఏవేవో చెప్పబోతున్న నామాటలకు మధ్యలోనే అడ్డొచ్చాడు.

రాకా, బీకా, పీకిపాకా, కాకికూకా, కప్పకేకా,కేకుడోకా, డోకుఢాకా, అంటూంటే భరించలేకపోయాను.

నాయనా కాస్త అర్ధమయ్యే భాషలో మాట్లాడు, ముందే నిన్ను భరించాల్సి వస్తోంది, ఆపైన నీ అర్ధంకాని ఘూకం కేక, బేకం బాకాలన్ని కూడా భరించాలంటే అల్ప మానవుడిని నేనెమై పోవాలి, అని బ్రతిమిలాడుకున్నా.

మరి నన్ను చెప్పనీ. నా మాటలకు అడ్డొచ్చావో, నేనింత కాలం చూస్తూన్న తెలుగు సినిమాలలొని అర్ధంలేని పాట్ల మాటల తూటాల పేటీల కరువుకాటకాల భాషల పదాల ప్రయోగాలన్నీ చేస్తాను అని బెదిరించాడు.

నోరు కుట్టి, కట్టి, గట్టిగా పట్టుకుని బసిపట్ట వేసుకుని కూచున్నా బుద్ధిగా.

ముఖం మీద వేలాడుతున్న వెంట్రుకల సందులోంచి వంకరగా నన్ను చూస్తూ, ఒక వీరుడు ముసలివాదు. పిచ్చివాడు. అందుకే అతడిని జైల్లో పెడతారు. ఇంకో వీరుడూ పిచ్చివాడే భయస్తుడు. జెల్ల్య్ పళ్ళలాంటి దాన్ని చూసి భయపడుతూంటాడు. అది అంత విషమయితే దానితో ఎందుకాడుకోవాలి? దాన్ని అంతగనం తయారు చేసి అందరికీ దొరికేట్టు ఎందుకు పెట్టాలి? ఐనా, ఆ పనికిరాని వీరుడు ఆ జెల్లీ పళ్ళతో భలేగా నటించాడు. వాడి నటన చూస్తూంటే నాకు నవ్వాగలేదు. జెల్లీపళ్ళను చూసి భయపడే ఈ పనికిమాలిన వీరుడెవడురా బాబూ అనిపించింది. అంతే కాదు, నాయిక తో ఒక్క పాటకూడా పాడలేదు. మేటింగ్ డాన్సులు చేయలేదు. పిచ్చి కూతలు కూయలేదు. ఆమెని ఏడిపించలేదు. కానీ ఆమెని ప్రెగ్నెంట్ చేశాడు. ఇదెలా సాధ్యం? వెర్రి కూతలు. నృత్యాలు, మేటింగ్ పిలుపులు, తలపులు, వలపుల కులుకులు లేకుండా అలా చేయటం అనాగరికం కదా? ప్రేమ లేని జీవితం వ్యర్ధం కదా? ప్రేమ లేని సెక్స్ పశుత్వం కదా? ఇంతకూడా తెలియని ఆ వీౠడు వీరుడేనా? పైగా నాయిక కూడా శుభ్రంగా బట్టలు వేసుకుని గౌరవప్రదంగా వుంది. నాయికలు అలా వుంటారా ఎక్కడయినా? చిరుగుపాతల, బరువుపీలికల డ్రస్సులు వేసుకోని అమ్మాయి వైపు చూసేవాడు వీరుడేనా? ఆవేశంగా అన్నాడు బ్బ్రహ్మబుధ్.

నేను నోరిప్పలేదు.

ఇంకోవీరుడూ పిచ్చివాడే. కాదు కాదు వాడిని వీరుడనుకున్న మనమే పిచ్చివాళాం. ఒక చిన్న దారంతో ఒక మనిషిని పైనుంచి వేళాడేఅస్తాడు. ఎంతో మంది సుశిక్షితులయిన సైనికులను తుపాకీ పట్టి 30 ఏళ్ళు దాటినవాడు పిట్టల్ల కాల్చేస్తాడు. ఆ ఇంకో వీరుడు కూడా తుపాకీ కాల్చరాదుకానీ, ఆయన కాల్చిన తుపాకీ గుళ్ళా దారిలోకి వచ్చి మరీ శత్రువులు చచ్చి పోతూంటారు. జీవితాంతం శిక్షణ పొందిన సైనికులు కాల్చిన తుపాకులు మాత్రం మన వీరులకు తగలవు. ఇద్దరు వీరులు మొత్తం సైనికులందరినీ చంపి, అందరినీ రక్షించేస్తారు. దీనికి తోడు ఆ జెళ్ళీ పళ్ళుఒకటి. అదేదో కొంప మునిగిపోయిందన్నట్టు చేస్తాడు. తుస్సుమనిపిస్తాడు. ఇద్దరు వీరులే ఇంత చేసేటప్పుడు మరి వారితో వేరేవారిని పంపటం ఎందుకు? చంపటం ఎందుకు?

అయినా, స్పెషల్ ఎఫెక్ట్స్ బావున్నాయికదా? అంతా నిజమనిపించేట్టున్నాయికదా? అడిగా ఆశగా. వీడు హాలీవుడ్ సినిమాలను అలా తీసిపారేయటం నచ్చలేదు.

ఏమున్నాయి స్పెషల్ ఎఫెక్టులు? ముందే తెలుసు ఇద్దరు వీరులు గెలుస్తారని. అయినా అవి రాకెట్లా? మన వీరుడు పార్కులో నడుస్తున్నట్టు వెళ్ళి రాకెట్లను ఒక స్క్రూ డ్రైవర్తో విప్పి జెళ్ళేఎ పళ్ళతో ఆడుకుంటాడు. ఈ ఆట చూడటానికి మనం డబ్బులిచ్చి చెవిలో పూలు పెట్టుకుంటాము. ఏవో రెండు విష్పోటనలయితే నోరు తెరచుకుని చూస్తాము. దీనికన్నా నాకు తెలుగు వీరుల సినిమాలే బాగున్నాయి. తెలుగు వీరులెంతెంత సేపు యుద్ధాలు చేస్తారనుకున్నావు. కొట్టిన వాడినే కొడుతూంటారు. వారు పడుతూంటారు. లేచివస్తూంటారు. తన్నులు తింటూంటారు. నిర్మాతలు డబ్బులిచ్చినంతసేపూ పోరాడతారు. పాటలు పాడతారు. తెలుగు వీరుడొక్కడే ఒంటి చేత్తో చేసేపనికి ఈ హాలీవుడ్లో ఇద్దరు వీరులు, వారితో పది మంది సైనికులు బయలు దేరతారు.పది మందిని అనవసరంగా చంపి, ఇద్దరు వీరులు తమ గొప్పతనంతో పని సాధిస్తారు. ఇంత గోల ఎందుకు. ఒక పోకిరి వీరుడు చాలు. నీళ్ళమీద నడుచుకుంటూ వెళ్ళి ద్వీపం చేరుకుని దుష్టులందరినీ చంపి , కాలర్ నలగకుండా వచ్చి గెంతులేస్తూ చిందుల పాటల విందులు చేస్తూ వీరుడని నిరూపించుకుంటాడు. వీరులంటే తెలుగు వీరులే. ఇంకోసారి నాకు ఉచిత సలహాలివ్వకు. నాకు నచ్చిన సినిమాలు నన్ను చూడని. నీకు నచ్చినా, నచ్చకున్నా కథలు చెప్తా. ఈ రాక్ సినిమా చూసినతరువాత పోకిరి పది సార్లు చూస్తే కానీ నాకు మనశ్శాంతి లేదు అనుకుంటూ వెళ్ళిపోయాడు.

December 27, 2008 · Kasturi Murali Krishna · No Comments
Posted in: sinemaa vishleashaNaa.