Archive for December 16, 2016

25ఏళ్ళ తెలుగు ఉత్తమ కథ- విశ్లేషణ- 13(సి)

సాధారణంగా ఒక వ్యక్తి ఏదయినా నిర్ణయానికి వచ్చేటప్పుడు అన్నీ ఆలోచిస్తాడు. అన్ని కోణాల్లోంచి విషయాన్ని విశ్లేషించి నిర్ధారించుకుంటాడు. ఒక రాజకీయ కథలో..అమ్మాయికి కష్టం వచ్చింది. మొగుడికి కష్టం వచ్చినప్పుడు ఆమె అండగా నిలబడింది. ఈంకి పిల్లలు పుట్టరని తెలియగానే, మొగుడు పట్టించుకోలేదు. అత్తగారు, అమ్మాయి అమ్మా నాన్నలను పిలిపించి అమ్మాయిని తీసుకుపొమ్మంటారు. భర్త విడాకులిస్తే సరి లేకపోతే ఎలా తీఎసుకోవాలో తనకు తెలుసని వణికించే పద్ధతులు చెప్తాడు. అప్పుడా అమ్మాయి ఉద్యోగమంటే హక్కులడుగుతారు కాబట్టి ప్రేమ, అనురాగం, దాంపత్యం అని పాతివ్రత్యమని, మాతృత్వమని మభ్యపెట్టి ఆడవారికి అన్యాయం చేస్తున్నారని తీర్మానిస్తుంది. తన భర్తకి కష్టం వస్తే యూనియన్ వారు వచ్చి ధైర్యం చెప్పారు. ఆడవాళ్ళందరూ ఒకటయి తన సహాయానికి ఎందుకు రావటం లేదు అని ఆలోచించి, ఆడవాళ్ళను విడగొట్టారని అందరూ ఒకటవాలని తీర్మానించటంతో కథ ముగుస్తుంది.
కథలో ఎక్కడా కథనమంటూ వుండదు. ఒక డాక్యుమెంటరీలా సాగుతుంది కథ. చివరికి అమ్మాయికి ఇంత జ్ఞానోదయమవటం , ఆమె చేసిన తీర్మానాలకు ఎలాంటి సమర్ధన కానీ, కారణాలు కానీ చూపలేదు. తార్కికంగా ఆలోచించటం, విషయాన్ని సూక్ష్మంగా విభజించి చూడటం లేదు. నిజానికి భర్త విడాకులిమ్మనగానే భయపడి వణికినట్తు చూపించి, భయంకరమయిన అసంబద్ధ తీర్మానాలు చేసే బదులు, ఆ అమ్మాయి కోర్టును ఆశ్రయించినట్టు, పోరాడినట్టు చూపితే నిజానికి దగ్గిరవుండేది. కానీ, అలాంటిదేమీ లేకుండా, హఠాత్తుగా వివాహ వ్యవస్థ మొత్తం అన్యాయం అని తీర్మానించేసి గొప్ప నిజం కనుక్కున్నట్టు ప్రకటించి ఇదే కథ ముగింపు అనటం కథను అర్ధవిహీనమయిన రాతగా మారుస్తుంది. ఇంతకీ తోటి స్త్రీలందరూ చేయి కలిపేరు. తరువాత ఏమయింది? వాడిని తంతారు. అమ్మాయిని వేరు తెచ్చారు. తరువాత? మళ్ళీ మరో మొగాడిని పెళ్ళి చేసుకుతుందా? కానీ, వివాహ వ్యవస్థ పనికిరాదని, మోసమనీ తీర్మానించింది కదా? కాబట్టి వివాహం లేకుండా కలసి వుంటుందా? అలాంటప్పుడూ మళ్ళీ వంది పెట్టటం వంటి చాకిరీ వుంటుంది కదా? లేక మొగుడికి చేస్తే తప్పు కానీ, అది దోపిడి అవుతుంది కానీ, పరాయి మగాడికి చేసే సేవలు అభ్యుదయము, గొప్పతనము ఆనందదాయకమూ అవుతాయా?
అవుతాయంటుంది రచయిత్రి వోల్గా తోడు కథలో!
అతని భార్య పోతుంది. ఈమె భర్త పోతాడు. పక్క పక్క ఇళ్ళు ఒకే రకమయిన పరిస్థితిలో వుండటంతో వారిద్దరూ సన్నిహితులవుతారు. ఆమె వండి పెట్టటం, అతడు ఆమెకి పనులు చేస్తూండటం జరుగుతుంది. అతడు పెళ్లి చేసుకుందామంటాడు. ఆమె….
ఈ వయసులో నా కోసం నేను బతకాలని వుంది కానీ, మరెవరి కోసమో ఎడ్జస్టవుతూ బతకాలని లేదు. మీకు సేవలు చేస్తూ బతకాలని లేదు…అంటుంది.
అంతటితో ఆగదు.
మీ మగవాళ్ళకు తోడంటే సేవలే అని నా ఉద్దేశ్యం అని పొమ్మంటుంది.
తన ఇల్లుచక్కబెట్టి , తన మంచి చెడ్డలు చూడాలనిగాక ఎందుకు పెళ్ళి చేసుకోవాలనుకునుకున్నాడు? ఎవరయినా ఎందుకు పెళ్ళి చేసుకోవాలనుకుంటారు? అందుకేగా- ఆ సేవలు చెయ్యనంది విజయలక్ష్మి. ఏ ఆడదయినా ఎందుకు చెయ్యాలి? తనకు కావలసింది మంచి పనిమనిషా? మంచి తోడా ? అని ఆలోచించుకుంటాడు.
తరువాత వాళ్ళిద్దరూ దగ్గరవుతారు. రెందు రోజులు అతని ఇంట్లో భోజనమయితో మూడు రోజులు ఆమె ఇంట్లో భోజనం. ఇంతలో అతనికి మనమడు పుడితే వూరు వెళ్తాడు. ఆమెని చూడకుండా వుండలేకపోతాడు. ఆమె కూడా అతడి కోసం ఎదురుచూస్తుంది. అతడు సంతోషంతో మతి పోయి ఆమెని కౌగలించుకుంటాడు.
ఇదీ కథ. ఈ కథ ద్వారా రచయిత్రి ఏమి చెప్పదలచుకున్నారో ఆలోచిస్తే, సమాధానాలకన్నా సందేహాలే ఎక్కువ వస్తాయి.
పెళ్ళిలో హక్కులు, సేవలు ఉంటాయి కాబట్టి పెళ్ళి వొద్దు..ఆడవాళ్ళ స్వేచ్చను ( అంటే లైంగిక స్వేచ్చ మాత్రమే) సమర్ధించే పురుషోత్తములు సంతోషంతో రచనకు ఉత్తమ రచన అన్న మార్కులేసేస్తారు.
ఆడ మగ, ఎవరి ఇళ్ళల్లో వాళ్ళుంటూ, ఎవరి పనులు వారు చేసుకుంటూ వుండాలి. కానీ, కలుస్తూండాలి. అలా ఎలాంటి బంధనాలు, లేకుండా కలవాలి.
అమ్మాయిలు, ఎలాంటి కండిషన్లు లేకుండా వచ్చి, పనికాగానే వెళ్ళిపోవాలి, ఎలాంటి డిమాండ్లు, హక్కులు వుండకూడదని కలలుగనే పురుషులందరి వోట్లూ ఈ కథకే!!!
అంతా బాగానే వుంది. మరి చివరలో..ఆమె అతని కోసం, అతను ఆమె కోసం ఎదురుచూడటం ఎందుకు? ఆ కౌగలింత ఎందుకు? ఇప్పుడిద్దరి నదుమ ఆత్మీయత ఏర్పదింది కాబట్టి కలసి బ్రతకవచ్చనా?
ఫెనిజంలో సెకండ్ వేవ్ కు కారకురాలయిన ఎరికా జాంగ్ అనే రచయిత్రి నాలుగు పెళ్ళిళ్ళు చేసుకుంది. అయినా ఆమెకు తోడు దొరకలేదు. zipless fuck అన్న పదాన్ని స్ర్ష్టించి, ఆడవాళ్ళ లైంగికతకు పెద్దపీట వేసిన ఎరికా జాంగ్, తన ప్రతి వైవాహిక సంబంధానుభవాన్ని తన రచనల్లో ప్రదర్శించింది. ఇంతకీ ఇంత లైంగిక స్వేచ్చ, ఇన్ని పెళ్ళిళ్ళు ఇన్ని సంబంధాల తరువాతయినా ఆమెకు సంతృప్తి లభించిందా?
లేదు.
తోడు లభించిందా?
లేదు.
గుస్తావ్ ఫ్లాబెర్ట్ అనే ఆయన మదాం బొవరీ అని ఒక రచన చేశాడు. ప్రేమ కోసం తపిస్తూ, మగవారి లైంగికతకు బలవటం తప్ప ప్రేమ లభించని యువతి మానసిక వ్యథను అద్భుతంగా వర్నించిన రచన అది.
ఆ రచనలో వున్న అవగాహన, సానుభూతి, ఆవేదనలు లేకుండా, ఎవరికి వారు బ్రతకాలి, కలవాలి, పోవాలి అంటే, అది అర్ధం లేని సిద్ధాంతం తప్ప ఆచరణీయము, అనుసరణీయము, అభిలషణీయము కాదు.
ఒక్క సారి ఈ కథలో చూపించినట్టు, పురుషులు స్త్రీలు ఎవరికి వారే వున్నారనుకుందాం. ఎవరిపైనా ఎవరికీ హక్కులు లేవు, బంధనాలు లేవు. బాధ్యతలు లేవు. అప్పుడేమవుతుంది?
ఏమవుతుంది….మానవ స్వభావంలోని మౌలిక లక్షణం…నాది..అన్నది వసరం . అది లేకపోతే సృష్తించుకుంటాడు. ఆపై నాది అన్న దానిని పట్టి తన దగ్గిరే వుంచుకోవాలనుకుంటాడు. అసూయలు, ద్వేషాలు, పోరాటాలు…అరాచకం!!!!
ఆల్ అబౌట్ ఆనా అని ఒక డేనిష్ సినిమావుంది. తొలి సారిగా మహిళలకోసం తీసిన పోర్నోగ్రాఫిక్ సినిమా అది. అనేక అవార్డులు పొందింది. దాన్లో ఆనా అనే అమ్మాయికి ఎలాంటి బంధనాలు, హక్కులు, బాధ్యతలు లేని జీవితం కావాలి. అలానే వుంతుంది. కానీ, ఒకడి పై ప్రేమ కలుగుతుంది. అసూయ మోదలవుతుంది…..
మానవ స్వభావాన్ని, సామాజిక మనస్తత్వాన్నీ అవగాహన చేసుకుని, అర్ధం చేసుకుని లోతయిన ఆలోచనతో, భవిష్యత్తు, భావి తరాలపై దృష్టి పెట్టి తార్కికంగా చేసే ఆలోచనలు వేరు. వున్న వ్యవస్థపై కసి పెంచుకుని, గోడలు కూల్చటం తప్ప, కట్టటంపై కానీ, గోడ కూల్చిన తరువాత ఏం చేయాలో అన్న దానిపై ఆలోచన కానీ, అవగాహన కానీ లేకుండా సిద్ధాంతాలను ఏర్పాతు చేసి వాటి సమర్ధన కోసం కథలు రాస్తే, ఆ వ్యవస్థను కూల్చటమే పనిగా పెట్తుకున్న వారు దాన్ని అందలానికి ఎత్తటంలో ఆశ్చర్యం ఏముంది!!! వైవాహిక వ్యవస్థను సమర్ధించేదిగా వుందని, అందరూ మెచ్చిన కథను తిరస్కరించిన సంపాదకులకు ఇలాంటి కథలు ఉత్తమంగా కనబడటంలో ఆశ్చర్యం ఏముంది?????

మరో వ్యాసంలో సారీ జాఫర్ కథ విశ్లేషణ…

December 16, 2016 · Kasturi Murali Krishna · No Comments
Posted in: Uncategorized

25ఏళ్ళ ఉత్తమ కథ విశ్లేషణ- 13(బి)

ఒక రాజకీయ కథ మొత్తం ప్రథమపురుషలో అమ్మాయి చెప్తుంది. మధుసూధన్ అనే ఆయనను కట్నం ఇచ్చి పెళ్ళి చేసుకుంటుంది కొన్ని రోజులు ఆనందంగా వుంటారు. ఇంతలో అతనికి పనిచేస్తుంటే చేయి తెగిపోతుంది. అప్పుడు ఈమె ధైర్య్మ్ చెప్తుంది దగ్గర వుండి సేవ చేస్తుంది. ఆఫీసులో యూనియన్ వాళ్ళు వచ్చి కంపెంసేషన్ ఇప్పిస్తారు. అతనిఉద్యోగం పోకుండా కాపాడతారు ఇంతలో ఆమె గర్భవతి అవుతుంది. అబార్షన్ అవుతుంది.ఇక పిల్లలు పుట్టరని డాక్టర్లు చెప్తారు దాంతో అమ్మాయి కష్టాలు మొదలవుతాయి. అత్తమామలు వేధిస్తారు. అతడు పిల్లలకోసం ఇంకో పెళ్ళి చేసుకుంటానంటాడు. ఆమె తల్లితండ్రులను పిలిచి అమ్మాయిని తీసుకుపొమ్మంటారు అప్పుడా అమ్మాయి, తనకు జరిగిన అన్యాయాన్ని, సాటి మహిళలకు జరిగిన అన్యాయాన్ని ఏకరువు పెట్టి..
నేను ఒంటరిగా వున్నాను. ఎందుకు? నా ఒంటరితనం వెనుక ఉన్న కుట్ర ఎలా మొదలయిది? ఆడవాళ్ళందరూ ఒకటిగా ఎందుకు లేరు? తల్లులుగా, భార్యలుగా, కూతుళ్ళుగా, అత్తలుగా, కోడళ్ళుగా, ఆడబిడ్డలుగా ఎందుకు విడిపోయారు? ఎవరు విడగొట్టారు? దాంపత్యం పేరిట, మాతృత్వం పేరిట ఎందుకింత మోసం చేస్తున్నారు?
అని ఆలోచిస్తుంది. చివరికి
నా జీవిత సాఫల్యం నా మాంగల్యంలో లేదు. నా పతి సేవల్లో లేదు. నేను కనలేని సంతానంలో లేదు. నా తోటి స్త్రీలందరితో చేయి కలపటంలోనే వుంది…
అని తీర్మానిస్తుంది. కథ అయిపోయింది.
కథా పరంగా చూస్తే..ఒక మామూలు కథ చెప్తూ..నాకాలు విరిగింది కాబట్టి అందరూ కాళ్ళు విరుచుకోండి అని చెప్పినట్టు అసంబద్ధంగా, అర్ధ రహితంగా వుందీ కథ..
ఈ వాదనలో అర్ధం కానిదేమంటే…..ఆడవాళ్ళందరూ ఒకటిగా ఎందుకు లేరు? తల్లులుగా, భార్యలుగా, కూతుళ్ళుగా, అత్తలుగా, కోడళ్ళుగా, ఆడబిడ్డలుగా ఎందుకు విడిపోయారు?…..అనటం..
అంటే ఏమిటి? మగవాళ్ళు తండ్రులుగా, కొడుకులుగా, భర్తలుగా, అన్నలుగా, తమ్ముళ్లుగా, ఉద్యోగులుగా, సేవకులుగా విడిపోలేదా? ఏమిటీ అర్ధం పర్ధంలేని వాదన?
అమ్మాయికి అన్యాయం జరిగింది. దానికి ఆ అమ్మాయి ఏం చేసింది. మహిళలారా మీరంతా ఒంటరిగా వున్నారు. ఇళ్ళనొదిలి, మొగుళ్ళనొదిలి,పిల్లలనొదిలి, తల్లి తండౄలను వదిలి వచ్చేయండి. మనమంతా చేతులు కలిపి ఒక్కటవ్వుదాం..అంటోంది.మామూలుగా ఎవరయినా ఇలా మాట్లాడితే పిచ్చాసుపత్రిలో పెడతారు. కానీ, మన తెలుగు సాహిత్యంలో ఉత్తమ కథ అని, ఉత్తమ రచయిత అని, ఉత్తమ అభ్యుదయ అభివృద్ధ పథమని, సాహిత్య అకాడెమీ బహుమతులిచ్చి, ఆదర్శం చేస్తారు…..
అనగనగా ఒక అమ్మాయి. సరయిన చదువు లేదు. వాళ్ళు లేబర్లు. భర్త తాగొచ్చి తంతాడు. అత్త వేధిస్తుంది. పిల్లలు గాలికి పెరుగుతున్నారు. అయినా ఆమె అధైర్యపడలేదు. చదువుకుంది. చిన్న చిన్న ఉద్యోగాలు చేసింది. అంచెలంచెలుగా ఎదిగింది. పెద్ద వ్యాపారి అయింది. పిల్లలను పెద్ద చేసింది. భర్తను సంసరించింది. ధనం సంపాదించి ఇప్పుడు అనాథలకు పేదలకు ఆసరా ఇస్తోంది..
ఇది కథ కాదు. ప్రఖ్యాత వ్యాపరి జ్యోతి రెడ్డి స్వీయ జీవిత గాథ..
ఒకతి నిజం..ఒకటి ఆబద్ధం…
ఆబద్ధం కన్నా నిజం బాగుంది. మనం నిజాన్ని విస్మరించి ఆబద్ధాల వెంట పడుతున్నాం… ఎండమావులను ఒయాసిస్సని భ్రమపడి జీవాలను ఎడారిపాలు చేసుకుంటున్నాం….అందుకు చక్కతినిదర్శనం కథ కాదు, వ్యాసం కాదు, కథకూ వ్యాసానికీ, అర్ధం పర్ధంలేని ఉపన్యాసానికి నదుమ కొట్తుమిట్టాడే పిచ్చి ప్రెలాపన మనకు ఉత్తమ కథ!
ఈ కథలో చూపించినటు వంటి జీవితాలున్నాయి. దుర్భరమయిన జీవితాలున్నాయి అలాంటి జీవితాలలో వెలుగు నింపి ఆశాభావం కలిగించి స్ఫూర్తి నిస్తే ఎలావుంటుంది! ఇలా, నేను అన్యాయమయిపోయానోచ్..అందరూ నాలాగే అన్యాయమయిపోండి అని పంచతంత్రంలో నీలి నక్కల్లా ప్రవర్తిస్తే ఎలావుంటుంది? సాహిత్య అకాడెమీ అవార్డు వస్తుంది. గొప్ప పేరొస్తుంది. ఎందుకంటే అసంతృప్త అభ్యుదయ జర్నలిస్టు సమాజోద్ధారక స్వార్ధ పూరిత మతిల్లోనై మేధావులతో తెలుగు సాహిత్య ప్రపంచం నిండి వుంది కాబట్టి. చివరలో కథలో ఎక్కడా substantiate చెయ్యని సిద్ధాంతాలతోఒక వ్యాసం రాస్తే అది ఉత్తమ కథ అవుతుందా?
భార్యకు అనారోగ్యం వస్తే దగ్గరుండి సేవ చేసే భర్తలున్నారు. పెద్దలమాటకు తలవంచిమెదడెదగని అమ్మాయిని పెళ్లి చేసుకుని జీవితాంతం బ్రహ్మచారిగానే వుంటూ భార్యను పసిబిడ్డ గా చూసుకునే పురుషులున్నారు.
ప్రపంచ రీతి తెలుసుకోకుండా, మానవ మనస్తత్వం, బంధాలు బాంధవ్యాల స్వరూపాలు తెలియకుండా నేను నీలి ద్రవంలో పడి నీలంగా అయ్యాను కాబట్తి అందరూ నీలిరంగులోకే రావాలని, వ్యక్తిగత బలహీనతలకు జగద్రక్షకాలన్న సైంధ్ధాంతిక ముసుగు తొడిగి సమాజాన్ని మభ్యపెట్తి పబ్బం గడుపుకునే ఈ రచన ఉత్తమ రచన..అది మన దౌర్భాగ్యం
ఏ రకంగా చూసినా, ఇందులో ఉత్తమమన్నది కనబడడు.
అలైస్ వాకర్ అని ఒక వుమనిస్ట్ రచయిత్రి వుంది. ఆమె రచనలో ఒక స్త్రీ భర్తనే సర్వస్వంగా భావించి ఊడిగం చేస్తుంది. చివరికి భర్త దృష్టిలో తనకూ door mat కూ తేడా లేదని గ్రహిస్తుంది. అన్నీ వదలి తన కాళ్ళ మీద నిలుస్తుంది. తనలాంటి వారిని చేరదీస్తుంది. గౌరవంగా బ్రతుకుతుంది. స్త్రీకి ఆత్మాభిమానం, ఆత్మ గౌరవం వుండాలని చూపిస్తుంది. పిడికిళ్లు బిగించి అర్ధం పర్ధం లేని లెక్చర్లిచ్చి.అందరూ నా లాగ కండీనదు.ఆ రచన పేరు కలర్ పర్పుల్….
ప్రపంచ వ్యాప్తంగా మహిళా రచయితలు ఒక పాజిటివ్ దృక్పథంతో,మహిళల ఆత్మగౌరవాన్ని ఇనుమదింప చేయాలని చూస్తూంటున్నారు. అది ఈ కథలో ఏ కోశానా కనిపించదు. అయినా ఇది ఉత్తమకథ..
తదుపరి వ్యాసంలో తోదు కథ విశ్లేషణ వుంతుంది.

December 16, 2016 · Kasturi Murali Krishna · No Comments
Posted in: Uncategorized