25ఏళ్ళ ఉత్తమ కథ విశ్లేషణ- 13(బి)

ఒక రాజకీయ కథ మొత్తం ప్రథమపురుషలో అమ్మాయి చెప్తుంది. మధుసూధన్ అనే ఆయనను కట్నం ఇచ్చి పెళ్ళి చేసుకుంటుంది కొన్ని రోజులు ఆనందంగా వుంటారు. ఇంతలో అతనికి పనిచేస్తుంటే చేయి తెగిపోతుంది. అప్పుడు ఈమె ధైర్య్మ్ చెప్తుంది దగ్గర వుండి సేవ చేస్తుంది. ఆఫీసులో యూనియన్ వాళ్ళు వచ్చి కంపెంసేషన్ ఇప్పిస్తారు. అతనిఉద్యోగం పోకుండా కాపాడతారు ఇంతలో ఆమె గర్భవతి అవుతుంది. అబార్షన్ అవుతుంది.ఇక పిల్లలు పుట్టరని డాక్టర్లు చెప్తారు దాంతో అమ్మాయి కష్టాలు మొదలవుతాయి. అత్తమామలు వేధిస్తారు. అతడు పిల్లలకోసం ఇంకో పెళ్ళి చేసుకుంటానంటాడు. ఆమె తల్లితండ్రులను పిలిచి అమ్మాయిని తీసుకుపొమ్మంటారు అప్పుడా అమ్మాయి, తనకు జరిగిన అన్యాయాన్ని, సాటి మహిళలకు జరిగిన అన్యాయాన్ని ఏకరువు పెట్టి..
నేను ఒంటరిగా వున్నాను. ఎందుకు? నా ఒంటరితనం వెనుక ఉన్న కుట్ర ఎలా మొదలయిది? ఆడవాళ్ళందరూ ఒకటిగా ఎందుకు లేరు? తల్లులుగా, భార్యలుగా, కూతుళ్ళుగా, అత్తలుగా, కోడళ్ళుగా, ఆడబిడ్డలుగా ఎందుకు విడిపోయారు? ఎవరు విడగొట్టారు? దాంపత్యం పేరిట, మాతృత్వం పేరిట ఎందుకింత మోసం చేస్తున్నారు?
అని ఆలోచిస్తుంది. చివరికి
నా జీవిత సాఫల్యం నా మాంగల్యంలో లేదు. నా పతి సేవల్లో లేదు. నేను కనలేని సంతానంలో లేదు. నా తోటి స్త్రీలందరితో చేయి కలపటంలోనే వుంది…
అని తీర్మానిస్తుంది. కథ అయిపోయింది.
కథా పరంగా చూస్తే..ఒక మామూలు కథ చెప్తూ..నాకాలు విరిగింది కాబట్టి అందరూ కాళ్ళు విరుచుకోండి అని చెప్పినట్టు అసంబద్ధంగా, అర్ధ రహితంగా వుందీ కథ..
ఈ వాదనలో అర్ధం కానిదేమంటే…..ఆడవాళ్ళందరూ ఒకటిగా ఎందుకు లేరు? తల్లులుగా, భార్యలుగా, కూతుళ్ళుగా, అత్తలుగా, కోడళ్ళుగా, ఆడబిడ్డలుగా ఎందుకు విడిపోయారు?…..అనటం..
అంటే ఏమిటి? మగవాళ్ళు తండ్రులుగా, కొడుకులుగా, భర్తలుగా, అన్నలుగా, తమ్ముళ్లుగా, ఉద్యోగులుగా, సేవకులుగా విడిపోలేదా? ఏమిటీ అర్ధం పర్ధంలేని వాదన?
అమ్మాయికి అన్యాయం జరిగింది. దానికి ఆ అమ్మాయి ఏం చేసింది. మహిళలారా మీరంతా ఒంటరిగా వున్నారు. ఇళ్ళనొదిలి, మొగుళ్ళనొదిలి,పిల్లలనొదిలి, తల్లి తండౄలను వదిలి వచ్చేయండి. మనమంతా చేతులు కలిపి ఒక్కటవ్వుదాం..అంటోంది.మామూలుగా ఎవరయినా ఇలా మాట్లాడితే పిచ్చాసుపత్రిలో పెడతారు. కానీ, మన తెలుగు సాహిత్యంలో ఉత్తమ కథ అని, ఉత్తమ రచయిత అని, ఉత్తమ అభ్యుదయ అభివృద్ధ పథమని, సాహిత్య అకాడెమీ బహుమతులిచ్చి, ఆదర్శం చేస్తారు…..
అనగనగా ఒక అమ్మాయి. సరయిన చదువు లేదు. వాళ్ళు లేబర్లు. భర్త తాగొచ్చి తంతాడు. అత్త వేధిస్తుంది. పిల్లలు గాలికి పెరుగుతున్నారు. అయినా ఆమె అధైర్యపడలేదు. చదువుకుంది. చిన్న చిన్న ఉద్యోగాలు చేసింది. అంచెలంచెలుగా ఎదిగింది. పెద్ద వ్యాపారి అయింది. పిల్లలను పెద్ద చేసింది. భర్తను సంసరించింది. ధనం సంపాదించి ఇప్పుడు అనాథలకు పేదలకు ఆసరా ఇస్తోంది..
ఇది కథ కాదు. ప్రఖ్యాత వ్యాపరి జ్యోతి రెడ్డి స్వీయ జీవిత గాథ..
ఒకతి నిజం..ఒకటి ఆబద్ధం…
ఆబద్ధం కన్నా నిజం బాగుంది. మనం నిజాన్ని విస్మరించి ఆబద్ధాల వెంట పడుతున్నాం… ఎండమావులను ఒయాసిస్సని భ్రమపడి జీవాలను ఎడారిపాలు చేసుకుంటున్నాం….అందుకు చక్కతినిదర్శనం కథ కాదు, వ్యాసం కాదు, కథకూ వ్యాసానికీ, అర్ధం పర్ధంలేని ఉపన్యాసానికి నదుమ కొట్తుమిట్టాడే పిచ్చి ప్రెలాపన మనకు ఉత్తమ కథ!
ఈ కథలో చూపించినటు వంటి జీవితాలున్నాయి. దుర్భరమయిన జీవితాలున్నాయి అలాంటి జీవితాలలో వెలుగు నింపి ఆశాభావం కలిగించి స్ఫూర్తి నిస్తే ఎలావుంటుంది! ఇలా, నేను అన్యాయమయిపోయానోచ్..అందరూ నాలాగే అన్యాయమయిపోండి అని పంచతంత్రంలో నీలి నక్కల్లా ప్రవర్తిస్తే ఎలావుంటుంది? సాహిత్య అకాడెమీ అవార్డు వస్తుంది. గొప్ప పేరొస్తుంది. ఎందుకంటే అసంతృప్త అభ్యుదయ జర్నలిస్టు సమాజోద్ధారక స్వార్ధ పూరిత మతిల్లోనై మేధావులతో తెలుగు సాహిత్య ప్రపంచం నిండి వుంది కాబట్టి. చివరలో కథలో ఎక్కడా substantiate చెయ్యని సిద్ధాంతాలతోఒక వ్యాసం రాస్తే అది ఉత్తమ కథ అవుతుందా?
భార్యకు అనారోగ్యం వస్తే దగ్గరుండి సేవ చేసే భర్తలున్నారు. పెద్దలమాటకు తలవంచిమెదడెదగని అమ్మాయిని పెళ్లి చేసుకుని జీవితాంతం బ్రహ్మచారిగానే వుంటూ భార్యను పసిబిడ్డ గా చూసుకునే పురుషులున్నారు.
ప్రపంచ రీతి తెలుసుకోకుండా, మానవ మనస్తత్వం, బంధాలు బాంధవ్యాల స్వరూపాలు తెలియకుండా నేను నీలి ద్రవంలో పడి నీలంగా అయ్యాను కాబట్తి అందరూ నీలిరంగులోకే రావాలని, వ్యక్తిగత బలహీనతలకు జగద్రక్షకాలన్న సైంధ్ధాంతిక ముసుగు తొడిగి సమాజాన్ని మభ్యపెట్తి పబ్బం గడుపుకునే ఈ రచన ఉత్తమ రచన..అది మన దౌర్భాగ్యం
ఏ రకంగా చూసినా, ఇందులో ఉత్తమమన్నది కనబడడు.
అలైస్ వాకర్ అని ఒక వుమనిస్ట్ రచయిత్రి వుంది. ఆమె రచనలో ఒక స్త్రీ భర్తనే సర్వస్వంగా భావించి ఊడిగం చేస్తుంది. చివరికి భర్త దృష్టిలో తనకూ door mat కూ తేడా లేదని గ్రహిస్తుంది. అన్నీ వదలి తన కాళ్ళ మీద నిలుస్తుంది. తనలాంటి వారిని చేరదీస్తుంది. గౌరవంగా బ్రతుకుతుంది. స్త్రీకి ఆత్మాభిమానం, ఆత్మ గౌరవం వుండాలని చూపిస్తుంది. పిడికిళ్లు బిగించి అర్ధం పర్ధం లేని లెక్చర్లిచ్చి.అందరూ నా లాగ కండీనదు.ఆ రచన పేరు కలర్ పర్పుల్….
ప్రపంచ వ్యాప్తంగా మహిళా రచయితలు ఒక పాజిటివ్ దృక్పథంతో,మహిళల ఆత్మగౌరవాన్ని ఇనుమదింప చేయాలని చూస్తూంటున్నారు. అది ఈ కథలో ఏ కోశానా కనిపించదు. అయినా ఇది ఉత్తమకథ..
తదుపరి వ్యాసంలో తోదు కథ విశ్లేషణ వుంతుంది.

Enter Your Mail Address

December 16, 2016 · Kasturi Murali Krishna · No Comments
Posted in: Uncategorized

Leave a Reply