25ఏళ్ళ తెలుగు ఉత్తమ కథ- విశ్లేషణ- 13(సి)

సాధారణంగా ఒక వ్యక్తి ఏదయినా నిర్ణయానికి వచ్చేటప్పుడు అన్నీ ఆలోచిస్తాడు. అన్ని కోణాల్లోంచి విషయాన్ని విశ్లేషించి నిర్ధారించుకుంటాడు. ఒక రాజకీయ కథలో..అమ్మాయికి కష్టం వచ్చింది. మొగుడికి కష్టం వచ్చినప్పుడు ఆమె అండగా నిలబడింది. ఈంకి పిల్లలు పుట్టరని తెలియగానే, మొగుడు పట్టించుకోలేదు. అత్తగారు, అమ్మాయి అమ్మా నాన్నలను పిలిపించి అమ్మాయిని తీసుకుపొమ్మంటారు. భర్త విడాకులిస్తే సరి లేకపోతే ఎలా తీఎసుకోవాలో తనకు తెలుసని వణికించే పద్ధతులు చెప్తాడు. అప్పుడా అమ్మాయి ఉద్యోగమంటే హక్కులడుగుతారు కాబట్టి ప్రేమ, అనురాగం, దాంపత్యం అని పాతివ్రత్యమని, మాతృత్వమని మభ్యపెట్టి ఆడవారికి అన్యాయం చేస్తున్నారని తీర్మానిస్తుంది. తన భర్తకి కష్టం వస్తే యూనియన్ వారు వచ్చి ధైర్యం చెప్పారు. ఆడవాళ్ళందరూ ఒకటయి తన సహాయానికి ఎందుకు రావటం లేదు అని ఆలోచించి, ఆడవాళ్ళను విడగొట్టారని అందరూ ఒకటవాలని తీర్మానించటంతో కథ ముగుస్తుంది.
కథలో ఎక్కడా కథనమంటూ వుండదు. ఒక డాక్యుమెంటరీలా సాగుతుంది కథ. చివరికి అమ్మాయికి ఇంత జ్ఞానోదయమవటం , ఆమె చేసిన తీర్మానాలకు ఎలాంటి సమర్ధన కానీ, కారణాలు కానీ చూపలేదు. తార్కికంగా ఆలోచించటం, విషయాన్ని సూక్ష్మంగా విభజించి చూడటం లేదు. నిజానికి భర్త విడాకులిమ్మనగానే భయపడి వణికినట్తు చూపించి, భయంకరమయిన అసంబద్ధ తీర్మానాలు చేసే బదులు, ఆ అమ్మాయి కోర్టును ఆశ్రయించినట్టు, పోరాడినట్టు చూపితే నిజానికి దగ్గిరవుండేది. కానీ, అలాంటిదేమీ లేకుండా, హఠాత్తుగా వివాహ వ్యవస్థ మొత్తం అన్యాయం అని తీర్మానించేసి గొప్ప నిజం కనుక్కున్నట్టు ప్రకటించి ఇదే కథ ముగింపు అనటం కథను అర్ధవిహీనమయిన రాతగా మారుస్తుంది. ఇంతకీ తోటి స్త్రీలందరూ చేయి కలిపేరు. తరువాత ఏమయింది? వాడిని తంతారు. అమ్మాయిని వేరు తెచ్చారు. తరువాత? మళ్ళీ మరో మొగాడిని పెళ్ళి చేసుకుతుందా? కానీ, వివాహ వ్యవస్థ పనికిరాదని, మోసమనీ తీర్మానించింది కదా? కాబట్టి వివాహం లేకుండా కలసి వుంటుందా? అలాంటప్పుడూ మళ్ళీ వంది పెట్టటం వంటి చాకిరీ వుంటుంది కదా? లేక మొగుడికి చేస్తే తప్పు కానీ, అది దోపిడి అవుతుంది కానీ, పరాయి మగాడికి చేసే సేవలు అభ్యుదయము, గొప్పతనము ఆనందదాయకమూ అవుతాయా?
అవుతాయంటుంది రచయిత్రి వోల్గా తోడు కథలో!
అతని భార్య పోతుంది. ఈమె భర్త పోతాడు. పక్క పక్క ఇళ్ళు ఒకే రకమయిన పరిస్థితిలో వుండటంతో వారిద్దరూ సన్నిహితులవుతారు. ఆమె వండి పెట్టటం, అతడు ఆమెకి పనులు చేస్తూండటం జరుగుతుంది. అతడు పెళ్లి చేసుకుందామంటాడు. ఆమె….
ఈ వయసులో నా కోసం నేను బతకాలని వుంది కానీ, మరెవరి కోసమో ఎడ్జస్టవుతూ బతకాలని లేదు. మీకు సేవలు చేస్తూ బతకాలని లేదు…అంటుంది.
అంతటితో ఆగదు.
మీ మగవాళ్ళకు తోడంటే సేవలే అని నా ఉద్దేశ్యం అని పొమ్మంటుంది.
తన ఇల్లుచక్కబెట్టి , తన మంచి చెడ్డలు చూడాలనిగాక ఎందుకు పెళ్ళి చేసుకోవాలనుకునుకున్నాడు? ఎవరయినా ఎందుకు పెళ్ళి చేసుకోవాలనుకుంటారు? అందుకేగా- ఆ సేవలు చెయ్యనంది విజయలక్ష్మి. ఏ ఆడదయినా ఎందుకు చెయ్యాలి? తనకు కావలసింది మంచి పనిమనిషా? మంచి తోడా ? అని ఆలోచించుకుంటాడు.
తరువాత వాళ్ళిద్దరూ దగ్గరవుతారు. రెందు రోజులు అతని ఇంట్లో భోజనమయితో మూడు రోజులు ఆమె ఇంట్లో భోజనం. ఇంతలో అతనికి మనమడు పుడితే వూరు వెళ్తాడు. ఆమెని చూడకుండా వుండలేకపోతాడు. ఆమె కూడా అతడి కోసం ఎదురుచూస్తుంది. అతడు సంతోషంతో మతి పోయి ఆమెని కౌగలించుకుంటాడు.
ఇదీ కథ. ఈ కథ ద్వారా రచయిత్రి ఏమి చెప్పదలచుకున్నారో ఆలోచిస్తే, సమాధానాలకన్నా సందేహాలే ఎక్కువ వస్తాయి.
పెళ్ళిలో హక్కులు, సేవలు ఉంటాయి కాబట్టి పెళ్ళి వొద్దు..ఆడవాళ్ళ స్వేచ్చను ( అంటే లైంగిక స్వేచ్చ మాత్రమే) సమర్ధించే పురుషోత్తములు సంతోషంతో రచనకు ఉత్తమ రచన అన్న మార్కులేసేస్తారు.
ఆడ మగ, ఎవరి ఇళ్ళల్లో వాళ్ళుంటూ, ఎవరి పనులు వారు చేసుకుంటూ వుండాలి. కానీ, కలుస్తూండాలి. అలా ఎలాంటి బంధనాలు, లేకుండా కలవాలి.
అమ్మాయిలు, ఎలాంటి కండిషన్లు లేకుండా వచ్చి, పనికాగానే వెళ్ళిపోవాలి, ఎలాంటి డిమాండ్లు, హక్కులు వుండకూడదని కలలుగనే పురుషులందరి వోట్లూ ఈ కథకే!!!
అంతా బాగానే వుంది. మరి చివరలో..ఆమె అతని కోసం, అతను ఆమె కోసం ఎదురుచూడటం ఎందుకు? ఆ కౌగలింత ఎందుకు? ఇప్పుడిద్దరి నదుమ ఆత్మీయత ఏర్పదింది కాబట్టి కలసి బ్రతకవచ్చనా?
ఫెనిజంలో సెకండ్ వేవ్ కు కారకురాలయిన ఎరికా జాంగ్ అనే రచయిత్రి నాలుగు పెళ్ళిళ్ళు చేసుకుంది. అయినా ఆమెకు తోడు దొరకలేదు. zipless fuck అన్న పదాన్ని స్ర్ష్టించి, ఆడవాళ్ళ లైంగికతకు పెద్దపీట వేసిన ఎరికా జాంగ్, తన ప్రతి వైవాహిక సంబంధానుభవాన్ని తన రచనల్లో ప్రదర్శించింది. ఇంతకీ ఇంత లైంగిక స్వేచ్చ, ఇన్ని పెళ్ళిళ్ళు ఇన్ని సంబంధాల తరువాతయినా ఆమెకు సంతృప్తి లభించిందా?
లేదు.
తోడు లభించిందా?
లేదు.
గుస్తావ్ ఫ్లాబెర్ట్ అనే ఆయన మదాం బొవరీ అని ఒక రచన చేశాడు. ప్రేమ కోసం తపిస్తూ, మగవారి లైంగికతకు బలవటం తప్ప ప్రేమ లభించని యువతి మానసిక వ్యథను అద్భుతంగా వర్నించిన రచన అది.
ఆ రచనలో వున్న అవగాహన, సానుభూతి, ఆవేదనలు లేకుండా, ఎవరికి వారు బ్రతకాలి, కలవాలి, పోవాలి అంటే, అది అర్ధం లేని సిద్ధాంతం తప్ప ఆచరణీయము, అనుసరణీయము, అభిలషణీయము కాదు.
ఒక్క సారి ఈ కథలో చూపించినట్టు, పురుషులు స్త్రీలు ఎవరికి వారే వున్నారనుకుందాం. ఎవరిపైనా ఎవరికీ హక్కులు లేవు, బంధనాలు లేవు. బాధ్యతలు లేవు. అప్పుడేమవుతుంది?
ఏమవుతుంది….మానవ స్వభావంలోని మౌలిక లక్షణం…నాది..అన్నది వసరం . అది లేకపోతే సృష్తించుకుంటాడు. ఆపై నాది అన్న దానిని పట్టి తన దగ్గిరే వుంచుకోవాలనుకుంటాడు. అసూయలు, ద్వేషాలు, పోరాటాలు…అరాచకం!!!!
ఆల్ అబౌట్ ఆనా అని ఒక డేనిష్ సినిమావుంది. తొలి సారిగా మహిళలకోసం తీసిన పోర్నోగ్రాఫిక్ సినిమా అది. అనేక అవార్డులు పొందింది. దాన్లో ఆనా అనే అమ్మాయికి ఎలాంటి బంధనాలు, హక్కులు, బాధ్యతలు లేని జీవితం కావాలి. అలానే వుంతుంది. కానీ, ఒకడి పై ప్రేమ కలుగుతుంది. అసూయ మోదలవుతుంది…..
మానవ స్వభావాన్ని, సామాజిక మనస్తత్వాన్నీ అవగాహన చేసుకుని, అర్ధం చేసుకుని లోతయిన ఆలోచనతో, భవిష్యత్తు, భావి తరాలపై దృష్టి పెట్టి తార్కికంగా చేసే ఆలోచనలు వేరు. వున్న వ్యవస్థపై కసి పెంచుకుని, గోడలు కూల్చటం తప్ప, కట్టటంపై కానీ, గోడ కూల్చిన తరువాత ఏం చేయాలో అన్న దానిపై ఆలోచన కానీ, అవగాహన కానీ లేకుండా సిద్ధాంతాలను ఏర్పాతు చేసి వాటి సమర్ధన కోసం కథలు రాస్తే, ఆ వ్యవస్థను కూల్చటమే పనిగా పెట్తుకున్న వారు దాన్ని అందలానికి ఎత్తటంలో ఆశ్చర్యం ఏముంది!!! వైవాహిక వ్యవస్థను సమర్ధించేదిగా వుందని, అందరూ మెచ్చిన కథను తిరస్కరించిన సంపాదకులకు ఇలాంటి కథలు ఉత్తమంగా కనబడటంలో ఆశ్చర్యం ఏముంది?????

మరో వ్యాసంలో సారీ జాఫర్ కథ విశ్లేషణ…

Enter Your Mail Address

December 16, 2016 · Kasturi Murali Krishna · No Comments
Posted in: Uncategorized

Leave a Reply